Najpopularniejsze i najmniej bolesne przekłucie ucha - miękka, dobrze ukrwiona tkanka goi się w 6–8 tygodni. Wykonywane wyłącznie igłą, nigdy pistoletem, mimo popularności tej metody w salonach kosmetycznych; pistolet nie nadaje się do pełnej sterylizacji i mocniej uszkadza tkankę przy przekłuciu.

Kolejne przekłucia płatka ułożone jedno nad drugim, popularne w kompozycjach ear stack. Ból i gojenie identyczne jak przy pojedynczym płatku. Jedyna różnica to odstęp między przekłuciami.

Przekłucie poziome przechodzące przez płatek na wylot, z dwoma widocznymi końcami sztangi na jednej płaszczyźnie skóry. Rzadszy wariant, wymaga większej ilości tkanki niż standardowy płatek.

Górna krawędź chrząstki ucha - jedno z najczęściej wybieranych przekłuć chrzęstnych, świetne do łączenia w kompozycje.

Przednia część chrząstki, bliżej twarzy. Mniej znany wariant helix, coraz częściej wybierany w kompozycjach ear curation. Niewielka ilość tkanki w tym miejscu wymaga precyzyjnego doboru rozmiaru biżuterii.

Mały, sztywny wypustek chrząstki przy wejściu do kanału słuchowego. Zabieg wymaga doświadczonego piercera.

Fałd chrząstki naprzeciwko tragusa, nad płatkiem. Jedno z trudniejszych anatomicznie przekłuć ucha, bo nie każde ucho ma wystarczającą ilość tkanki w tym miejscu.

Fałd chrząstki tuż nad tragusem. Jedno z bardziej bolesnych przekłuć ucha ze względu na niewielką ilość tkanki i konieczność przejścia przez fałd pod kątem.

Wewnętrzny fałd chrząstki, tuż nad wejściem do kanału słuchowego. To jedno z niewielu przekłuć chrzęstnych, gdzie już na start można rozważyć delikatny clicker segmentowy zamiast podkówki, pod warunkiem odpowiedniego rozmiaru dobranego przez piercera.

Środkowa, największa część małżowiny usznej. wariant inner (blisko środka ucha) lub outer (na zewnętrznej krawędzi). Duża powierzchnia tkanki pozwala na szeroki wybór biżuterii już po zagojeniu.

Wewnętrzny fałd chrząstki nad przeciwskrawkiem. Jedno z najtrudniejszych anatomicznie i najdłużej gojących się przekłuć ucha.

Dwa punkty przekłucia (np. helix + helix albo tragus + helix) połączone jednym ringiem, tworzące efekt wizualny podobny do industrial, ale z ringiem zamiast prostej sztangi. Oba punkty goją się częściowo niezależnie.

Dwa przekłucia chrząstki (najczęściej helix + forward helix lub dwa punkty helix) połączone jedną prostą sztangą przechodzącą przez oba otwory. Wymagające przekłucie ucha, goją się jednocześnie dwa punkty, mimo wspólnej biżuterii.